Yazar
Esprili bir baba ile büyüdüm. Ondan birçok komik hikâye ve fıkra dinledim. Yanımızda olduğu süre boyunca uyandırırken bile eğlenecek ve bizi güne güzel başlatacak bir şey bulmayı başarırdı. Ben onun kadar enerjik olmadım hiç. Bu nedenle sabahın erken saatlerinde bizi…
Yazıyı göster
Yedi yaşıma kadar Mersin’in Taşucu kasabasında yaşadım. Annem ve babam devlet memuru olduğu için bir gün bize bizi heyecanlandıran bir haber verdiler. Tayinlerinin çıktığını ve artık Ankara’da yaşayacağımızı söylediklerinde bir kasabadan bir büyük şehre hatta başkente taşınmak bizim çocuk dünyamız…
Yazıyı göster
“Bizi biz yapan kadınlığımız değil, önce insanlığımız sonra özgürlüğümüz.” Disko Topu ile girdi hayatıma Ayça. Ben röportaj yapmak için gittim yanına ama Ayça tüm kalbini açarak sohbet etti benimle. Hatta tam da bu nedenle röportaj yapar gibi değil de birbirimizle…
Yazıyı göster
Son zamanlarda bazı buluşmaların tesadüf olmadığına ciddi ciddi kafa yormaya başladım. Yaklaşık bir ay önce neredeyse günlük gibi kullandığım Instagram hesabımdan Mahir Ünsal Eriş’in Dünya Bu Kadar romanını paylaşmış, linç yemeyeceksem ilk kez Mahir Ünsal Eriş okuyorum diye de not…
Yazıyı göster
“Kendini ‘mavi’ hisseden herkese.” Annelik, beni çocuk edebiyatının sıkı bir okuru hâline getirdi. Çocukluğumda kitaplarla hemhal olma hâlinden çok daha öte, büyük bir farkındalıkla ve hatta büyük bir merakla başlıyorum her kitaba. Beni heyecanlandıran kitapları oğlumla buluşturmak da bu işin…
Yazıyı göster
Çocukken istediğiniz bir şeyi rüyanızda gördünüz mü hiç? Ben çoğu kez görmekle kalmaz rüyamın devam etmesi için batıl bir inançla yastığımı tersyüz eder, rüyamın devam etmesini sağlardım. Rüyalarım, en az çocukluğum kadar güzeldi. Otuz sekiz yaşıma geldiğimde de siyah rüya…
Yazıyı göster
