Tag
Bulutlar. Göz gözü görmüyor bulutlardan. Gökyüzüyle yeryüzü bir olmuş, karabasan çöküşünde koyu gri bulutlar. Kat kat, elle dokunulacak yoğunlukta. Korkuyorum, çok korkuyorum. Buraya doğru mu geliyorlar? Gözlerim dehşetle alabildiğine açılıyor. Bulut değiller mi yoksa? Biçimleri başkalaşıyor, gövdeleri, dalları, kurumuş yaprakları,…
Yazıyı göster
En sevmediğim saatler, yemek saatleri evde. Tırnaklarımın kenarındaki etleri yemeyi seviyorum ben. Annem. Ağzıma tıkıyor lokmaları, başımda bekliyor hep yemeklerde. Yutmuyorum hemen ağzımdakini. Tatları öyle kötü ki yemeklerin. Hepsinde kıyma var. Niye bilmiyorum. Ağzımda bekletiyorum ben de yemekleri. “Hadi, yut…
Yazıyı göster
“Anne, bak, Melek’in bebekleri ne güzel!” “Tasula verdi onları. Avrupa’dan getirdi.” “Melek nerede teyze?” “Sokakta işte, gelmiyor ki! Senin de canın sıkıldı. Meleeek! Neredesin? Meleeeek!” Başörtüsünü çıkaran Nadide, pencereden dışarı seslenen kız kardeşine baktı. “Melek hep sokakta mı oynuyor?” “Hiç…
Yazıyı göster
Eğitim, bir üniversiteden mezun olmak ne kadar da büyük öneme sahiptir, ama bazı insanlar bu ayrıcalıktan yararlanamazlar. O zaman elleriyle çalışmak zorunda kalırlar, zanaatları vardır bu kişilerin ve hayatlarımızı ellerinin emeğiyle doldururlar, eşsizdir yaşantılarımızda, bu ürünler, biz fark etmesek de…
Yazıyı göster
Rutin. Bu kelime bize sonsuz bir sıkıntı hissi veriyor; akmayan, bir yerde sıkışıp kalmış yaşam. Bir sonraki gün ne olacağını tam bir kesinlikle bilmek, yarından sonraki gün, böylece devam edip giden günler silsilesi. Her yan sessiz sular. Rüyasız uyku gibi…
Yazıyı göster
Sanat, yaşamın kıvrımlarında, bazen aydınlık, bazen kopkoyu karanlık varoluş yolumuzda anlam ışığımız. Yapıp ettiklerimizi anlamlandırma çabamız, sanatın bu tükenmez ışık kaynağı olmasıyla yerini buluyor. Renklerin ışığı, fırçanın sözleri, sözün çok ötesine geçen darbeleri, tuvalin yaşamın ta kendisine dönüşmesi, bakışlarımızla buluşan…
Yazıyı göster
