Kategori
“Şu insanlar, şu dünyada var oldukça her şeye akıl erdirecekler, kartalın uçuşuna, karıncanın yuvasına, ayın, günün doğuşuna, batışına, ölüme, kalıma, her şeye akıl sır erdirecekler. Karanlığa ışığa, her şeye, her şeye akıl erdirecekler, tek insanoğluna güçleri yetmeyecek. Onun sırrına ulaşamayacaklar.”…
Yazıyı göster
O gün, ben şehirden giderken o sandalyesine yaslanmış bekliyordu. Bizimle gelmesini teklif ettim. “Kapa gözlerini!” dedi. Başka türlü boyanmıyormuş yalnızlık. “Tam gitmiyor kimse, bir parçasını bırakıyor, o parçalarla muhteşem vücutlar ortaya çıkarılabilir, hatta çok fantastik sevişmelere imza atılabilir.” diye mırıldandı….
Yazıyı göster
Her coğrafyanın kendine özgü bir dokusu olduğu söylenir. Bu dokunun içinde yüzlerce koku, bir sürü tat ve sayısız ses mevcuttur elbette. Ve hepsi bir araya geldiğinde toplumu oluşturan bir bütün meydana geliverir. Bu bütünlük, o toplumdaki her bireye nüfuz eder,…
Yazıyı göster
Malatya uçağın inişi ile birlikte bir türlü bitmeyen kitabım “Homo Deus”u kapatıyorum. Evet, “gereksizler” diye bir sınıf olacağız, robotlar şöyle yapacak falan filan. Ben bunu düşünürken koridorun diğer tarafındaki teyzem, iniş korkusu ile fısıldayarak dua okuyor, onun yanındaki az önce…
Yazıyı göster
İnsanlar, unutmak için uyuyanlar ve hatırlamak için uyuyanlar olarak ikiye ayrılır. Nasıl yani demeyin. Anlatayım. Annemle babamın, babamın mimarlık ofisinde, babam çok çalıştığı için, uzun saatler kalmak zorunda oldukları 90’lı yıllarda, bana amcamın karısı bakardı. Günlük hayatında unuttuklarıyla aile içinde…
Yazıyı göster
– Şu anda gerçekleşiyor olması ne kadar tuhaf, değil mi? – Tuhaf mı? – Yıllardır bu treni beklemiyor muyduk? – Hiç gitmek istemediğim bir yere giden treni. Ayrıca ona sen biniyorsun, ben değil. – Gelecekte ne var hiç merak etmiyor…
Yazıyı göster
