Kategori
“Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.” Kör Baykuş/Sadık Hidayet Uykuyla uyanıklık arası bir yerde dışarıdan gelen seslerin nedenini tahmin edebiliyordum ancak ilk defa haykırışların şiddeti beni yatağımdan kaldırabilecek kadar güçlüydü. Annemden kalan tül…
Yazıyı göster
Peter Schjeldahl şöyle der: “(…) bir an için gözlerimi ve zihnimi bir başkasının gözleri ve zihniyle değiştirebiliyorum.” Peter’in bu sözü, bana ilham olmuş çalışmalar hakkında konuşabilmemi cesaretlendiriyor. Cesaretimi perçinleyen bir çalışma da Semih Tokkuzun’un “Rehavet” adlı fotoğraf kitabı. Sayfaları çevirdiğinizde…
Yazıyı göster
Yaşam, yüksek anlamlılık yüklü ender tek anlardan, ve bu anların olsa olsa gölge görüntülerinin çevremizde gezindiği, sayısız aralardan oluşur. Sevgi, bahar, her güzel ezgi, dağlar, ay, deniz – her şey ancak tek bir kez tam yürekten dilegelir: bir biçimde, söze…
Yazıyı göster
Walter Benjamin “Fotoğrafın Küçük Tarihi” yazısında “(…) fotoğrafçının işlenen suçu resimleriyle ortaya çıkarması ve suçluları göstermesi gerekmez mi?” derken toplumda adil olmayan şeylerin, suçu ve suçluları ifşa etmesi gerektiği ile fotoğraftan ne beklediğini de duyumsatır. Yine de sorgulanmalıdır ki suç…
Yazıyı göster
Grubun sahneden inmesini beklemeden gitmekte olan insanlar, bana sinemada ışıklar yanmadan ve filmin sonundaki jenerik henüz başlamadan aceleci tavırlarla salonu terk eden insanları anımsatıyordu. Mete’nin bu duruma bozulduğunu, bass gitarın sesinin artık daha az geliyor olmasından anlayabiliyordum. Mete sahnedeyken en…
Yazıyı göster
Bir ev, köyün en mutlu evi… Gelin gelmemişken, oğlan doğmamışken, hatta su kuyusu kazılmamışken, tuvaletin taşları örülmemişken de böyle güzel, böyle huzurluydu. Köyün uğurlu evi, bir de Zilver’in beyaz elleri… Engereğin Oğlu, Sema Kaygusuz Fotoğraf, fotoğraf değildir. Teknik kuralları katılaştırıp…
Yazıyı göster
