Tag
“Nihai olarak zafer ölümün olacaktır, çünkü doğumla birlikte ölüm zaten bizim kaderimiz olmuştur ve avını yutmadan önce onunla yalnızca kısa bir süre için oynar.” – Arthur Schopenhauer i. Üç İntiharda Yirminci Yüzyıla Bakmak İnsanlık hâfızasının belki de en dehşetengiz çağı…
Yazıyı göster
Arthur Schopenhauer, antik dönemden kendi çağdaşlarına kadar pek çok şâirin şiir ya da vecizlerini eserlerinin merkezine yerleştirir. Schopenhauer’un ortaya koyduğu bu poetik tavır, her ne kadar yakın çağdaşlarından bazılarında –Søren Kierkegaard ya da Friedrich Schiller gibi− değişik biçimlerde var olsa…
Yazıyı göster
Ab ovo usque ad mala… Bugüne kadar felsefeciler, felsefe tarihçileri, biyografi yazarları, tarih tesisatçıları ya da –hiç gücenmesinler− nakliyeciler; felsefeleri ve filozofları “giyinik” tasarladılar. Bu, gerek pornografik ve gerekse trajik olabilecek bedenin –dâhiyâne değil ama kurnazca bir dil oyunuyla− yok…
Yazıyı göster
Henüz on beşinci yaşımda ölerek bana saygın ufuklar açan babama… Bütün bir felsefe tarihi –ama özellikle de on dokuzuncu ve yirminci yüzyıl felsefeleri− “Baba’nın Ölümü” üzerine kurgulanmıştır. Bu safça bir rastlantı sayılmaz; çünkü tanıştığımız ilk otoritenin −Baba−nın Ölümü, yani büyük…
Yazıyı göster
“Gençliğimizdeki neşelilik ve karamsarlığa kapılmama hâli, kısmen hayat tepesine tırmanıyor ve tepenin öteki tarafındaki ölümü görmüyor olduğumuz gerçeğine dayanır” Arthur Schopenhauer, Parerga und Paralipomena Ölüm felsefesi −belki korkunç bulunduğundan ve belki de diyalektik yoksunu bir ontolojik kavrayıştan ötürü− yaygın bir…
Yazıyı göster
