Tag
Ediz Hun’u anlatmam kolay değil. Neredeyse, son 54 yılın sanat öyküsü sığmaz bu sayfalara, biliyorum. Sadece oradan buradan, öncesinden sonrasından birkaç şeyi yazmaya çalışacağım elimden geldiği kadar. İtiraf edeyim, hayatın sert virajlarında hep Ediz Hun, Filiz Akın, Çolpan İlhan, Lale Belkıslı filmlere…
Yazıyı göster
“En zoru budur işte; kendi gözlerine, kendi yüreğine, kendi geçmişine, kendi hayatına bakmak.Sahiden bakmak.Ne gördüğü değil, ne görmek istediği önemliydi.Ya alıp kendini gidecekti, ya da terk edecekti. Kararını verdi. Geriye ‘Aşkın Romans’ını bıraktı…” “Aşkın Romansı” / Tülay Bilginer Bir benzeri…
Yazıyı göster
1956’da ilk filmi olan Papatya’da rol aldığında henüz iki yaşındaydı. Funda, Duvaklı Göl, Ömrüm Böyle Geçti, Ölümden de Acı geldi sonrasında.1958-59 sezonunda Memduh Ün’ün yönetiminde çekilen Ayşecik ile bir anda milyonların sevgilisi oluverdi Zeynep Değirmencioğlu. Türk sinemasında çocuk yıldızlar dönemi, özellikle de sonu ‘cik’ ile biten küçük…
Yazıyı göster
Karşımdaydı. Gözlerimdeydi. Sesim, soluğum kesildi birden. Bakışlarında hüzne çalan bir bulanıklık geziniyordu sanki. Düşler kadar güzeldi. Çok güzeldi. Seneler önce başlanıp devam edilmemiş bir öyküyü hatırlatıyordu bana. Artık her şey birbirine karışıyor, birbirine benziyor, birbiri içinde eriyip dağılıyordu. Büyülenmiş olmalıydım….
Yazıyı göster
O, bazen sevgi dolu bir dedeydi. Çoğunlukla büyük fabrikatör Hulusi Beyefendi. 1950’lerden itibaren sanayileşmeye paralel şehirleşme ve Demokrat Parti sürecinde taşradan kopup İstanbul’a yerleşen Hulusi Efendi’nin burjuvaziye teslim olmuş, en güzel hali, bazen soylu bir Osmanlı Paşasıydı. Arada bir mahallenin…
Yazıyı göster
En çok onu kıskanmıştım. Bir itiraf bu, bir özür. Hatıraların, iç ödeşmelerin zamanı artık. Ellili yaşlardayım çünkü. Hüznün vazgeçilmez pusulasında yön bulmaktan yana yaralı. Kendi hayaletimi sürüklemekten azıcık yorgun. 17.Sadri Alışık Sinema ve Tiyatro Ödül Töreni sonrası fuayedeyiz. Kameralar onur…
Yazıyı göster
