Tiyatro

Korku Bir Sis Gibi Yayılıyordu Şatoya

Birkaç kirli, çoktan rengi atmış eski çarşaf, bir leğen, çamaşır ipi, tahta mandallar ve iki çamaşırcı kadın: Mei ile Po. Kulakları ne kadar çok ses duydu onların, bilseniz. Ölüm çığlıkları, kutlamalar, feryatlar… Anlatma zamanıydı artık. Olup biteni anlatacaklardı. Bulundukları yerden…

Yazıyı göster