Yazar
Dışarıda ıslak bir ikindiüstü. Hava rüzgârlı, alabildiğince serin. Büyük Londra Oteli’nin, yüz yirmi yedi yıllık tarihi salonunda, Yavuz ile Uğur Kanbay’ı dinliyoruz. Murat video kaydına başlamış çoktan. Arada fotoğraf çekiyor. Laf lafı açtıkça, her anı ötekinin eşiği oldukça dakikalar ilerliyor….
Yazıyı göster
Artık biliyorum, kimi röportajlarda Yavuz Pak ile takvimlerin gösterdiğinden de uzun senelere gittiğimiz oluyor. Öyle, ansızın, durup dururken. Alev Sezer’i dinlerken, nasıl oldu bilmem kendimi 1978’de izlediğim, Asuman Korad’ın yönettiği “Yasalar ve İnsan – Billy Budd”ta buluverdim. “Edward Fairfax Vere”…
Yazıyı göster
Bu sabah uyandığımda, Empatopya’da yaşamak istediğimi fark ettim. İnsanların birbirini kırmadığı, örselemediği bir düzeni vaat ettiği için belki de. Empatopya, bir tür “Harikalar Diyarı” hiç kuşkusuz. Üstelik Alice’in tavşanı gibi tek dakika için çook erken ya da o tek dakika…
Yazıyı göster
22 Temmuz. Saat 10.30 Bulutsuz bir gün. Gökyüzü masmavi. Belki biliyorsunuz, SA – 24 kızılötesi özellikli, karadan havaya atış yapabilen, Rus yapımı, insan tarafından kolayca taşınabilir bir füze. Londra Fulham’da Eel Brook Parkı. Füze, BU21 yolcu uçağını Battersea Köprüsü üzerinde…
Yazıyı göster
Dün akşam, Ece Bozkaya ile gerçekleştirdiğimiz söyleşinin ses kaydını dinlerken, Yılmaz Gruda’nın sözlerini hatırladım : “Tiyatro bir yorum işidir. Tiyatrocuyu yazarın ağız ulağı olmaktan kurtarıp soylu kılan ögelerden biri..” Dahası “çığırtkan olmayan, derinlemesine bir oyunculuk kimliği, sahnede misli, menendi olmayan,…
Yazıyı göster
Dün akşam Sam Shepard’ın yazdığı Yıldırım Türker’in dilimize çevirdiği, dramaturjisini Gökhan Aktemur’un gerçekleştirdiği, Ergun Üğlü’nün yönettiği “Vahşi Batı” (True West )’yı keyifle izledim. Öncelikle belirtmeliyim ki; Deniz Noyan’ın müzik, Barış Dinçel’in sahne, Gamze Kuş imzalı kostüm, Erhan Aşar’ın efekt ve Murat Selçuk’un…
Yazıyı göster
