Kategori
Dışarıda ıslak bir ikindiüstü. Hava rüzgârlı, alabildiğince serin. Büyük Londra Oteli’nin, yüz yirmi yedi yıllık tarihi salonunda, Yavuz ile Uğur Kanbay’ı dinliyoruz. Murat video kaydına başlamış çoktan. Arada fotoğraf çekiyor. Laf lafı açtıkça, her anı ötekinin eşiği oldukça dakikalar ilerliyor….
Yazıyı göster
Artık biliyorum, kimi röportajlarda Yavuz Pak ile takvimlerin gösterdiğinden de uzun senelere gittiğimiz oluyor. Öyle, ansızın, durup dururken. Alev Sezer’i dinlerken, nasıl oldu bilmem kendimi 1978’de izlediğim, Asuman Korad’ın yönettiği “Yasalar ve İnsan – Billy Budd”ta buluverdim. “Edward Fairfax Vere”…
Yazıyı göster
İtirazı var Kader Can, gücünü suskun çıplak gerçeklerimizden ve toplumsal doğal afetlerimizden alan bir oyun olarak sezonun öne çıkan yapımlarından. Murat Mahmutyazıcıoğlu tarafından yazılan ve yönetilen tek kişilik oyunda göz kırptırmadan kendini izleten Deniz Karaoğlu, performansıyla soluğumuzu keserken umudumuzu onarıyor…
Yazıyı göster
Bu sabah uyandığımda, Empatopya’da yaşamak istediğimi fark ettim. İnsanların birbirini kırmadığı, örselemediği bir düzeni vaat ettiği için belki de. Empatopya, bir tür “Harikalar Diyarı” hiç kuşkusuz. Üstelik Alice’in tavşanı gibi tek dakika için çook erken ya da o tek dakika…
Yazıyı göster
Lyubov Andreyevna Ranyevskaya bir an yüzümü elleri arasına aldı ve gözlerimin ta içine baktı. Stella Kowalski yanağına süzülen bir damla yaşı usulca siliverdi o an. Gece gittikçe koyulaşıyordu. Pencere camlarında sırılsıklam, soğuk bir yağmur. Atiye saçını eliyle arkaya attı. Kirpiklerinin altından…
Yazıyı göster
22 Temmuz. Saat 10.30 Bulutsuz bir gün. Gökyüzü masmavi. Belki biliyorsunuz, SA – 24 kızılötesi özellikli, karadan havaya atış yapabilen, Rus yapımı, insan tarafından kolayca taşınabilir bir füze. Londra Fulham’da Eel Brook Parkı. Füze, BU21 yolcu uçağını Battersea Köprüsü üzerinde…
Yazıyı göster
