Kategori
Haluk Bilginer’in oyunculuk düşleri ilkokul yıllarına iner aslında. Lise ikinci sınıftayken sahneye çıkar ve sahnenin tılsımını hisseder yüreğinde. Konservatuvara gitmeden önce kendini İzmir Devlet Tiyatrosunda bulur. 1971-72 sezonunda “Şerefiye” , “İki Kova Su” , “Çocuğum” da rol alır. Sonrasında Ankara…
Yazıyı göster
Ines- Ölü ! Ölü ! Ölü ! Ne bıçak, ne zehir, ne de ip. Bu önceden oldu zaten,anlıyor musun ve biz sonsuza dek birlikteyiz. Estelle- Sonsuza dek, aman Tanrım ne gülünç sonsuza dek ! Garcin- Sonsuza dek… Jean Paul…
Yazıyı göster
Kalbimde ince bir sızı hissettim. Sam’in bakışları soğuktu. Hırçındı. Katran rengindeydi. Ucun ucun tükenecek yalnızlıklar gibiydi. Ürperdim. Alacakaranlığın sesi bir çığlığa dönüştü içimde. Oyun başlamıştı. Anna’nın sesiyle irkildim bir an : “ İkiz kuleleri biliyor musun? Ben oradaydım. Londra’daki bombalamaları? Ben…
Yazıyı göster
“Dedesi Hazım Körmükçü. Amcası Settar Körmükçü”, diye mi başlamalıyım ? Yoksa, Tartuffe, Meraki, Sarıpınar 1914, Dallar Yeşil Olmalı, Türkiye Kayası, Keşanlı Ali Destanı, Hissey-i Şayia, Kafes‘de yaşar kıldığı unutulmaz karakterlerden mi söz etsem önce ? Hayır, Woyzeck diyorum , Arzunun Onda…
Yazıyı göster
Hayatın hemen her oylumunda yüzüme çarpan hüzün, özlem, tutku, hasret, yeniliş, vazgeçişler, tekinsiz sevgiler, yasak aşklar bu kadar mı net anlatılırdı? Sesi kuşattı beni önce. Hüznün, yalnızlığın ne mene bir uçurum ya da mezar olabildiğini hatırlatırcasına. ( Sevinç dudaklarımda kırık…
Yazıyı göster
“İntihar etti.” diyorlar , yalan.”Meloş inziva bitti artık.” demişti telefonda. Yılbaşından hemen önce çıkacak kasetinden söz açmıştı , “Sendeki fotoğrafları kullanırız belki kapakta.” demişti. İntihar edecek insan böyle şeyleri düşünür mü hiç? Hayata bağlıydı Zeki Bey. Uykusu kaçtı mı gecenin…
Yazıyı göster
