Kategori
Bugün Opal Kronkie ile yıllar sonra yeniden buluştum. Sadece Opal mi, Gloria Gulock, Solomon Bozo, Bradford Winter ile de hasret giderdim uzun uzun. John Patrick Goggin’in yazdığı “Every Body Loves Opal”le (Tatlı Kaçık) ilk tanışmam, çoğunuz gibi, Nisa Serezli ile olmuştu….
Yazıyı göster
“Sıradanmış gibi gözüken ama hayatın içinde yaşanan öyküleri çığlığa çevirmeyi seviyorum.” Hep kalsın istedim. Orada öylece. Benimle. Şimdi düşünüyorum da: Kimlerine göre, aslında en baştan sakıncalıydık, yasaktık yek diğerimize. İlkyaz… Otuz dört sene öncesi. Venedik’te Ölümü yaşamıştım. Hangimiz Gustav Von…
Yazıyı göster
“Evden çıkarken gün doğuyordu Çocukları uyuyordu. Öptü çocuklarını, karısını kucakladı Uzakta, bir başka kentte de çocuklar mışıl mışıl uyuyordular.” Geçen akşam Ataol Behramoğlu’nun şiirlerinden oluşturulan, tek perdelik müzikli gösteri ; “Bebeklerin Ulusu Yok” u izledik. Ve hemen sonrasında şiirleri…
Yazıyı göster
NORMAN – Hiç, ama hiç karamsar değilim. Dertli de değil. Belki, kırk yılda bir. Geceleri. Ya da Noel zamanı, çalışacak iş olmazsa. Ama iyimserim ben. Kadir bilirim. Her şeyden zevk almayı bilirim; Güzelliklerden, bahardan, yazdan. Acıya da katlanmasını bilirim. Duygusal…
Yazıyı göster
Geçen akşam Boğaziçi Gösteri Sanatları Topluluğu’nun son çalışması “Artık Bir Davan Var”ı izledim. Cüneyt Yalaz ile İlker Yasin Keskin ‘in, bir kez daha kişisel bulgu ve katkılarıyla varsıllaşan karakterler ve ikilinin tek kelimeyle zirveye varan oyunculuklarına hayran kaldım. Oyun sonrası…
Yazıyı göster
Öncelikle belirtmek istediğim; “Suç ve Ceza”nın günümüz Türk tiyatrosunun kaydını tutan hemen herkes tarafından mutlaka izlemesi gerektiği olacak. Etkileyici tiyatro dili, kusursuz bir roman uyarlaması olduğu kadar, doğrudan oyuncu performansına dayalı son derece başarılı bir yapımla karşı karşıyayız çünkü. Dahası…
Yazıyı göster
