Tag
Bu defa konuğum Erhan Çelik. Onu sadece “arşivci, koleksiyoner” diye tanımlarsam çok şeyi eksik bırakmış olurum. O gerçek bir centilmen, örneği neredeyse tükenmiş bir İstanbul Beyefendisi. Bir Gönül Akkor tutkunu. Şık, özenli, tevazu sahibi, entelektüel birikimi olan, eşine az rastlanır…
Yazıyı göster
Tarih 24 Aralık 2014. Gecenin bir vakti, ekrana düşen notla irkildim: “Halit Akçatepe’yi kaybettik.” Donakaldım. Seren direkleri kırılmış bir gemide, Alaeddin’in yitirdiği lambayı arıyor gibiydim sanki. Zemheride karayelin önüne kattığı buzlu bir yağmur taneciğinden farkım yoktu o an. Hatırladığım, gökyüzüydü….
Yazıyı göster
Ay ışığının denizde, dalgalarda kırılışına takılıyor gözüm bir an. Yakamozlar sanki tüller arasından süzülüyormuşçasına, uçuşmakta. Tuz serpintili bir esinti ile ürperiyorum. Sonbahar. Hava soğuk aslında. Hava soğuk ki, ne soğuk. Zehir zıkkım. ‘Zaman’sız anıların, yaşanmışlıkların anaforundayım epeydir. Dünle şimdi arasında…
Yazıyı göster
O, bazen sevgi dolu bir dedeydi. Çoğunlukla büyük fabrikatör Hulusi Beyefendi. 1950’lerden itibaren sanayileşmeye paralel şehirleşme ve Demokrat Parti sürecinde taşradan kopup İstanbul’a yerleşen Hulusi Efendi’nin burjuvaziye teslim olmuş, en güzel hali, bazen soylu bir Osmanlı Paşasıydı. Arada bir mahallenin…
Yazıyı göster
Çocukluğumun buğu kıvamında, siyah beyaz film kareleri düşüyor gözlerimin önüne. Ürperiyorum. Ölgün ışıkların gölgelediği yalı bahçesi. Gün batmış, akşam inmekte. Erguvanlar. Hatırlıyorum, rüya serpintileriyle başlardı o filmler. Tülleri dışarıya savrulan pencereden işitilen belli belirsiz bir şarkı. Uçuşan sarı saçlar. İlle…
Yazıyı göster
