Tag
Bu defa konuğum Erhan Çelik. Onu sadece “arşivci, koleksiyoner” diye tanımlarsam çok şeyi eksik bırakmış olurum. O gerçek bir centilmen, örneği neredeyse tükenmiş bir İstanbul Beyefendisi. Bir Gönül Akkor tutkunu. Şık, özenli, tevazu sahibi, entelektüel birikimi olan, eşine az rastlanır…
Yazıyı göster
Geniş zamanlarda yaşadığını söylemişlerdi. Dün, yarın, bugün yoktu onun için. Varsa da belirsizdi. Pusluydu, kim bilir? Dudaklarında yarım kalmış bir tebessüm. Mavi yıldız çiçekleri… Uzatılan mikrofonda kenetlendi parmakları bir an. Dikkat ettim, eski gözleri yoktu. Işıklı ela gözleri donuk bakıyordu…
Yazıyı göster
Kirpiklerinde titreşiyordu. Yüzüne belli belirsiz bir gölge düşmüştü. Bir sessizlik oldu ansızın. Hiçbir şey sormadı, gözpınarlarında biriken damlaları göstermemek adına başını çevirip pencereden dışarı, karanlık, ıslak sokağa baktı. Hüzün ve erguvan rengi bir matemin içinde demleniyor gibiydi. Bizse derin sulara…
Yazıyı göster
Çocukluğumun buğu kıvamında, siyah beyaz film kareleri düşüyor gözlerimin önüne. Ürperiyorum. Ölgün ışıkların gölgelediği yalı bahçesi. Gün batmış, akşam inmekte. Erguvanlar. Hatırlıyorum, rüya serpintileriyle başlardı o filmler. Tülleri dışarıya savrulan pencereden işitilen belli belirsiz bir şarkı. Uçuşan sarı saçlar. İlle…
Yazıyı göster
