Yazar
Salona girdiğimizde ürperdiğimi hissettim bir an. Sahnede üst üste yığılmış cesetler vardı. Giysilerinde kurumuş kan lekeleri. Korkunç bir felaket yaşanmış olmalıydı. Acıyla katılaşmıştı gözbebekleri. yYoğun, genzi yakan bir kan kokusu yayılıyordu sanki. Nova Oyun Yapım’ı geçen sezon, “Takma Kirpikler” ile…
Yazıyı göster
Öncelikle “Yiğit Sertdemir, sıra dışı birikimi, emeği, yeteneğiyle, bir kez daha kolay aşılamayacak bir başarıya yönetmen ve oyuncu olarak imzasını atmış,” diye başlamak istiyorum söze. Gloucester Dük’ü Richard’ın tek arzusu kardeşi Edward’dan sonra tahta geçmekti. Kendine bir kader biçmişti aslında….
Yazıyı göster
Birçoğumuz gibi, Ayşen İnci ile benim de ilk tanışmam tiyatroda oldu. 1980’lerin ilk yarısında, Ankara Devlet Tiyatrosu’nun İstanbul turnesi kapsamında sergilenen “Keşanlı Ali Destanı”nda. Madam Olga yorumuna hayran kalmıştım, sonrasında televizyon dizileri ve geçtiğimiz aylarda Yavuz Pak ile gerçekleştirdiğimiz o…
Yazıyı göster
Hatırlıyorum, yıllar önceydi. Bir başka sabah yalnızlığında,kırağı almış bahar çiçekleri arasında oturmuş dergilere bakıyordum rastgele.Sayfalar arasında dolaşırken, gözüme Adile Naşit ile yapılmış bir söyleşi takılıvermişti. Evinde yer alan onlarca oyuncak bebeğin arasında, hüzünle gülümsüyordu Adile Naşit. Geceleri, hava soğuksa kalkıp…
Yazıyı göster
Vernon – Şöyle bir uğradığın için sağ ol. Belki birbirimizi tanımak için böyle buluşmalar yapmayı sürdürebiliriz. Bir akşam çorba sipariş ederiz, sonraki akşam içeriz, bir başka akşam ana yemeği söyleriz ve sonraki akşam gelir..” İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, Neil…
Yazıyı göster
Stefan Zweig’in son eseri olarak bilinen, “Satranç”a kattığı duyarlılık ve oyunculuk tekniğiyle bir kez daha kendini aşan, her sahnede kendiyle yarışan İpek Taşdan’ ı, kutlayarak başlamak istiyorum söze. Doğrusunu isterseniz, bazı çekincelerim vardı oyun öncesi, roman uyarlamaları beni oldum olası…
Yazıyı göster
