Kategori
Hatırlıyorum, 1970’lerin hemen başıydı. Sabah erken kalkmış, okula gitmeden gazetelere hızla göz atıyordum ki, aaaa, nasıl şeydi bu? Filiz Akın’ın yanında bir Filiz Akın daha duruyordu resmen. Şaşkınlıkla sayfaya eğildim. Kahvaltı bekleyebilirdi, zaten süt henüz çok sıcaktı, pek de aç…
Yazıyı göster
Çocukluk ve neredeyse ilk gençlik yıllarının tamamı Bingöl’ün Solhan ilçesinde geçmiş. Tiyatro hiç izlememiş aslında. Tiyatro salonu, fuaye, kulis, takip ışığı, sofita, program dergisi nedir bilmemiş. Sadece ilkokul üçüncü sınıf öğrencisiyken rol aldığı o ufacık skeç diyelim. Hani okul müsamereleri…
Yazıyı göster
Rocco: – Neden mi oynamak istemedim? Çünkü hepimiz kırılganız. Bazılarımız diğerlerinden daha da fazla. (Telefonunu çıkarır.) Haklısın. Bunlar haddinden de fazlasını biliyor hayatlarımız hakkında. Çok fazla kurcalamak istemedim. Kara kutular enkazlarda açılır. Ne zamanki, bu ilişki enkaza dönüşür, o zaman göstermek…
Yazıyı göster
Birkaç kirli, çoktan rengi atmış eski çarşaf, bir leğen, çamaşır ipi, tahta mandallar ve iki çamaşırcı kadın: Mei ile Po. Kulakları ne kadar çok ses duydu onların, bilseniz. Ölüm çığlıkları, kutlamalar, feryatlar… Anlatma zamanıydı artık. Olup biteni anlatacaklardı. Bulundukları yerden…
Yazıyı göster
Geçen hafta Yusuf Dündar’ın yazdığı ” Göç Dalgası” adlı oyunu izledim. Ünlü radyocu Deniz Tiryaki tam da yılbaşı gecesi radyoda o sinyal frekansını başlatır. Belleklere sabitlenmiş her şey ama her şeyin bir anda silindiğini düşünün. Geriye ne kalır ? Oyun…
Yazıyı göster
22 Mayıs akşamında Özge Midilli yönetiminde harikulade bir hareket tiyatrosu izledim. Kelimenin tam anlamıyla, soluk kesiciydi. Her AN bir başka yüzleşme içinde buldum kendimi. Her AN anladım ki, soyağacımızda elem, isyan, umut, kırıklıklar, öfke, lanetli sevgiler var. Klarnet, çello ve…
Yazıyı göster
