Kategori
Geçtiğimiz akşam Yavuz ile Epizot & Tiyatro Sevi’nin ortak yapımı “Kaç Baba Kaç”ı izledik. Haldun Dormen’in, Ray Cooney’den dilimize çevirdiği piyes, “Yeniden seyredeyim,” dedirten harikulade bir fars.. Hatırlıyorum, 1988-1989 tiyatro sezonu olmalıydı “Kaç Baba Kaç”ı, Dormen Tiyatrosu’nda; Haldun Dormen, Metin…
Yazıyı göster
İ.B.B. Şehir Tiyatroları oyuncusu ve Sahne Seyir’in kurucularından Derya Yıldırım ile Türkiye’de çocuk tiyatrosunun dünü, bugünü üzerine konuştuk… Pınar Çekirge & Yavuz Pak: Çocuk tiyatrosu ile ilişkiniz ne zaman, nasıl başladı Derya Hanım? Derya Yıldırım : 12 yaşımda Eskişehir…
Yazıyı göster
“Oyuncu, oynadığı sürece yaşar; oynamadığı zaman, kalbi durmasa da ölür.” Mücap Ofluoğlu İlk repliği karanlık bir salonda “Işık” olan, tiyatro üzerine bir oyun izledik geçen gün Yavuz ile. Sahnenin, kulisin, dekorların, soyunma odasında çevresi ampullerle dolu aynaların arasında dolaştık oyun…
Yazıyı göster
“Brick: Ne kazanacaksın? Kızgın damdaki bir kedinin zaferi ne olabilir ki? Maggie: Dayanabildiğin kadar durabilmek, sanırım!” Mam’art yapımı olan “Kızgın Damdaki Kedi” oyununu izlerken, doğrusunu isterseniz riyakarlık, hırs, yalan, bastırılmış cinsellik, çıkar ilişkileriyle dolu iki yüzlü hayatların çıkışsız anaforunda buldum…
Yazıyı göster
Geçtiğimiz günlerde Yavuz Pak ile, Stefan Tsanev’in yazdığı ve Ragıp Yavuz’un yönettiği ” Kanlı Komedya”yı (Caligula) izledik. Ragıp Yavuz bir kez daha piyesin tüm ayrıntılarını derinliğine işleyerek, kalıplaşmış kimi tuzaklara düşmeden, son derece inandırıcı ve etkileyici bir şekilde sahneye taşımış…
Yazıyı göster
Beyoğlu, Nişantaşı’nda geçer çocukluğu. Kirkor Usta’yı da, Madam Sophie’yi de, Terzi Abraham’ı da, Bakkal Hüseyin’i de tanır. Ege otlarından Rum pilakisine, Ermeni topiğine… Hani ne derler, sanki bugünmüş gibi. Zaman hiç geçmemişcesine. Evet, çok kültürlülüğü deneyimler o yaşında ve aslında…
Yazıyı göster
