Kategori
Otuzlu yaşlarının neredeyse sonuna gelmişti. Tüm duygusal birikim ve hayat tanıklığı, yüzündeki o hep masum, çocuksu, biraz muzip ifade, rolüne gösterdiği özenle izleyicisinde doğru yansımalara neden oluyordu. Hiç kuşkusuz; başarısının mayası yetenek, gözlem gücü, sınır tanımaz duyarlılıklarla karılmıştı. Bir başka…
Yazıyı göster
Ayşe Erbulak ile ne zaman göz göze gelsem, daha doğrusu ne zaman göz bebeklerinde kendimi görsem o mutluluğu yaşarım.”Tanımla, biraz daha anlat, açıkla” deseniz, beceremem şimdi. Bambaşka bir şey bu. Adeta tayf gibi saran, sarmalayan bir huzur, mutluluk, sevinç. Hepsi…
Yazıyı göster
Hava kararmış. Koyu lacivert menevişli gölgeler yansıyor pencere camlarına. Düşünüyorum da, yıllar içinde okuduğum ve izlediğim hemen her piyesten az çok bir şeyler kalmış bende. Bazen mutluluk, umut, sevinç, hüzün, cesaret, düş kırıklığı, bazen de hiçlik. Tesadüflerin kucakladığı hayatların birinde,…
Yazıyı göster
Söz biter bazen. Uzun bir sessizlik çöker, hani. Ne aradığınızı bilmeden bir çekmeceyi, bir klasörü aralarsınız. Aynı duygular içindeydim dün akşam. Rastgele geçmiş zamanlarda yazdığım kimi yayınlanmış, kimi yarım bırakılmış, kimi daha sonraki bir çalışma için katlanmış notlarıma göz atarken…
Yazıyı göster
Moğol’un gelmiş geçmiş en güzel ecesi; ‘ruhu Tamu kızılı, alnına ikbal, kardeş, baba kanıyla yazılmış’ Bağdat Hatun’du o. Dedim ya, kardeş kanına belenmişti bir kez tacı. Erlik Han’a çevirmişti yüzünü. Tutkunun dehlizlerinde bir koşu tutturmuştu. Bir bumerang gibiydi kötülük. Sayısız…
Yazıyı göster
Belki de tiyatrocu olmak aklında hiç yoktu. Güzel sanatlara yönelik ilgisinden olacak, liseyi bitirdikten sonra İsviçre’ye mimarlık eğitimi almaya gitti. Bir süre sonra Türkiye’ye geri döndüğünde Fransız Filolojisi ve Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümüne devam etti. İşte o yıllarda açılan…
Yazıyı göster
