Kategori
Birbirinden doğan ve adeta yek diğerine iliklenerek çoğalıp çeşitlenen kıskançlıklar, mutsuzluk, düş kırıklıkları, duygusal ezimler, ağır basan alışkanlıklar… Bir yanda karşılıklı olarak suçlanan, ipotek altına alınan hayatlar, kaotik dünya sorunları. Zamanın yıpratıcılığına terk ediliş, öz suyunu yitirmiş aşk molekülleri… Yedi…
Yazıyı göster
Figen Şakacı’nın yazdığı, Görkem Şarkan’ın sahneye koyduğu, yapımcılığını Aysa Prodüksiyon’un üstlendiği “Topuklu Terlik Süt Yapar” adlı oyun, baştan sona iç acıtan bir mizah aslında. Kırk yaşında hayat acemisi, hayat kaçağı Müjde Yetiş, gerçekte ‘kendi kendini didikleyen, içip içip kahrolan, kimsesiz,…
Yazıyı göster
Turgut Özakman’ın “Fehim Paşa Konağı”nı her okuduğumda Yusuf’un ‘Kan gölünde nilüfer mi açar? Toprağı yüz bin insanın gözyaşıyla sulasak, bir tek çiğdem yeşertebilir miyiz? repliğinde duraksarım. “Sıkıldım ben bu kabadayılık oyunundan. Hiç kimse sevda şarkısı söylemiyor. Ela gözden, güzel yüzden,…
Yazıyı göster
Kirpiklerinde titreşiyordu. Yüzüne belli belirsiz bir gölge düşmüştü. Bir sessizlik oldu ansızın. Hiçbir şey sormadı, gözpınarlarında biriken damlaları göstermemek adına başını çevirip pencereden dışarı, karanlık, ıslak sokağa baktı. Hüzün ve erguvan rengi bir matemin içinde demleniyor gibiydi. Bizse derin sulara…
Yazıyı göster
Artık çok daha iyi biliyorum, zaman zaman ‘Yoruldum, usandım, alıp başımı gideceğim,’ dese de, tiyatro Nedim Saban için son otuz beş senedir bir varoluş biçimi, varoluşunun, dahası hayata tutunuşunun tek ve gerçek nedeni. Sıra dışı birikimi, çabası, enerjisi, inadı, çok…
Yazıyı göster
Ali Poyrazoğlu ile konuşuyoruz dakikalardır. Daldan dala atlıyoruz. Salkım saçak bir söyleşi bu. Korkuya kapılıyorum ister istemez. Ya şu anları kağıda dökemezsem yeterince ya eksik güdük kalırsa seçtiğim sözcükler. Varsın belleğini yitirmiş olsun, Madam Arşaluz’dan mı çekiniyorum yoksa? Ya yazımı…
Yazıyı göster
