Kategori
1984 yılının soğuğu içe işleyen, yağmurlu bir gün sonuydu. Elimde master tezimin ilk bulgularından derlediğim notlar, Duygu Asena’nın Gelişim Yayınları’ndaki odasına girivermiştim. Önce uzun bir makalem hemen ardından benimle yaptığı uzun bir söyleşi yer almıştı ‘Kadınca’ dergisinde. Kuşkusuz yazma, duygularımı…
Yazıyı göster
Biliyorsunuz, hemen her ‘Portre’de eski bir dolabı ya da çekmeceyi, albümü karıştırcasına geçmiş zamanları eşeliyorum. Göz kapaklarının arkasına gizlenmiş gerçeklere ulaşıyorum bazen. Bir yerlerde saklı kalmış, unutulmuş, dün ile yarın arasında terk edilmiş hatıraların istilasına uğruyorum ister istemez. İtiraf edeyim,…
Yazıyı göster
Tarih 24 Aralık 2014. Gecenin bir vakti, ekrana düşen notla irkildim: “Halit Akçatepe’yi kaybettik.” Donakaldım. Seren direkleri kırılmış bir gemide, Alaeddin’in yitirdiği lambayı arıyor gibiydim sanki. Zemheride karayelin önüne kattığı buzlu bir yağmur taneciğinden farkım yoktu o an. Hatırladığım, gökyüzüydü….
Yazıyı göster
Sağanak aniden bastırmıştı. Islak bir karanlık çökmüştü İstiklal Caddesi’ne. Koşar adımlarla Baro Han’a yöneldiğimi, hatırlıyorum şimdi. Heyecan içindeydim. Esin Afşar müzik çalışmaları nedeniyle uzun süre ara verdiği tiyatroya geri dönmüştü. 80’lerin hemen başıydı sanırım. Televole yaşam tarzları henüz hayatlarımızı bu…
Yazıyı göster
İrlandalı yazar James Joyce, The Portrait of An Artist As a Young Man (Sanatçının Genç bir Adam Olarak Portresi) adlı kitabında, herhangi bir sanat eserini değerlendirmede üç ölçüt öneriyor. Bunlardan ilki integrates, tümsellik, başka bir deyişle parçalarının bir bütünü oluşturmada…
Yazıyı göster
Notaların derinliğinde yaşamı çoğaltıyordu hiç durmadan. Gerçek bir masal kahramanıydı. Omuzlarına dökülen saçları, bıyık ve sakalı, pelerini, kaftanı, çizme, takılarıyla… Gözlerinde hep o el değmemiş heyecan, telaş yanıyor gibiydi. Bir toplumun ortak belleğindeki ‘popüler ikon, kült kimlik’ olarak zamana meydan…
Yazıyı göster
