Kategori
Hatırlıyorum, 1968 yılı olmalıydı. İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatrosunun, o zaman adı Fatih Sahnesiydi sanırım, Saraçhane’deki binasında izlemiştim ‘Pollyanna’yı. Tiyatroyla ilk kez tanışmam, 1965 ‘te ‘Dans Eden Eşek’ adlı çocuk oyunuyla olmuştu aslında. Beş yaşındaydım. Birsen Kaplangı’ya kelimenin tam anlamıyla hayran…
Yazıyı göster
Yaşamın durduğu anlar vardır, işte o anlardan biriydi. Dışarıda soğuk, puslu bir gece. Şan Tiyatrosu. Işıklar kararıyor. Tek spotun aydınlattığı sahnede şarkısına başlıyor : ‘Çok sevildim, hem de çok sevdim.Kimine göre, çılgınlar gibi..çemberinden geçtim feleğin. Sayılınca sayan, sevilince seven… Çok…
Yazıyı göster
“Herkes körlere acır. Ya her şeyi görenler? Onlara acıyan yok.” ” Ocak ” / Turgut Özakman İnci grisi bir ışık düştü sahneye. Charles Dupont yavaşça ilerledi seyirciye doğru. Haldun Dormen’in yönettiği “Şahane Züğürtler”de Hakan Güner “bir aktörün hayatın gerçeküstülüğüne…
Yazıyı göster
Sayın Gazanfer Özcan, Ömür dediğin üç gündür. Dün geldi, geçti. Yarın Meçhuldür. O halde ömür dediğin, bir gündür, o da ‘bugün’dür. (Özdemir Asaf) 17 Şubat 2009’da aramızdan ayrılmıştınız. Demek sekiz sene olmuş. Günümüze uyarlanmış vodvil, farsları Ali’li, Rüstem’li, Hüsnü’lü, Süleyman’lı,…
Yazıyı göster
Geniş zamanlarda yaşadığını söylemişlerdi. Dün, yarın, bugün yoktu onun için. Varsa da belirsizdi. Pusluydu, kim bilir? Dudaklarında yarım kalmış bir tebessüm. Mavi yıldız çiçekleri… Uzatılan mikrofonda kenetlendi parmakları bir an. Dikkat ettim, eski gözleri yoktu. Işıklı ela gözleri donuk bakıyordu…
Yazıyı göster
Fonda hep ferah feza peşrevi. 12 Şubat 1969 tarihinde aramızdan ayrılıp gittiğinde sade elli sekiz yaşındaydı. Yani yapacak daha çok şeyi vardı Vahe Ozinyan’ın. Biz onu Vahi Öz olarak tanımış, çok sevmiştik. Türk gösteri sanatlarına (sinema, tiyatro) tam kırk üç…
Yazıyı göster
