– Şu anda gerçekleşiyor olması ne kadar tuhaf, değil mi?
– Tuhaf mı?
– Yıllardır bu treni beklemiyor muyduk?
– Hiç gitmek istemediğim bir yere giden treni. Ayrıca ona sen biniyorsun, ben değil.
– Gelecekte ne var hiç merak etmiyor musun?
– Aynı anda iki yerde olamam.
– Burada kalmanın hiçbir anlamı yok ki. Herkes gitti. Baksana şu etrafına! Ne kaldı geriye? Koca bir toz yığını artık bu dünya. Yaşayamazsın burada.
– Terk edemem burayı.
– Beni yalnız bırakıyorsun.
– Merak etme yalnızlığı da yanımda götürüyorum.
– Nereye?
– Şu yeni gelen trene.
– Geçmişe dönüp ne yapacaksın?
– Yok ettikleri dünyayı geri getireceğim.
– O kadar karanlığın içinde kaybolacaksın.
– Birinin bunu göze alması gerek.
– Ne için?
– Gömülmesine bile izin vermedikleri insanlığımız için.
17 Eylül 2017
