Kategori
Solgun bir ışık yayılıyordu pencerelerden. Hüznün çekik perdeleri aralanmıştı nicedir. Sabah olmak üzereydi. Camlar yağmur damlalarıyla çizik çizikti. Geriye dönmek için artık çok geçti. Vazgeçmek için de. Anlatacaktı. Her şeyi anlatacaktı. “Hayatınızda hep müzik, hep alkışlar, hayranlar oldu. Hep şöhret,…
Yazıyı göster
‘2016-17 Tiyatro Sezonu’nun neredeyse son haftalarına girdik. Yavuz Pak ile yine ekimden bugüne, o oyundan diğerine, koştuk durduk aralıksız. Kar, yağmur, rüzgar umrumuzda olmadı hiç. İtiraf etmeliyim ki, izlediğimiz piyeslerin bazıları tam bir düş kırıklığıydı, bazıları unutulmaz. Bazıları çoktan yarına…
Yazıyı göster
2016 – 2017 Tiyatro Sezonu neredeyse bitmek üzere… Henüz izleme fırsatınız olmamışsa Tiyatro Tatavla’nın sergilediği ANTİGONE’yi özellikle öneririm… Oyun bittiğinde yavaş adımlarla salondan çıktım. Serin hava hoşuma gitti birden, yüzüme çarpan soğukla birlikte Antigone’nin çığlığını da içime çektim. Eraslan Sağlam…
Yazıyı göster
Hani, hayat bazen tekrar eder kendi içinde. Hep tekrar eder. Yedekte kırılışlar, nice düşbozumlarıyla tekrar eder, durur. Madam Butterfly’ın sesini işitir gibi oldum birden: “Sizde bir kelebek tutan, bedenini iğneyle deler ve sonra bir levhaya raptedermiş.” Ruberu Tiyatronun ilk yapımı…
Yazıyı göster
Bugün 27 Mart. Bugün Dünya Tiyatro Günü. Tiyatroda, izleyici koltuğunda, arada çok kısa antraktlar yaşanmış olsa da elli bir sezon yaşadım. Dile kolay. Yani yarım asırdan bile fazla. Üstün Akmen’in tanımıyla, “Seyirci koltuğunda biriken sahne tozları”na bulandım. O toz hücrelerime…
Yazıyı göster
Art plandaysa sadece yalnızlık vardı.İç dünyamızı altüst eden yalnızlığın o ürkütücü, ıslak, pas kırmızısı ıssızlığı. Ve teşrih masasına yatırılan isyanlar. Yaşam tutanakları. Bireysel ve toplumsal dramların eşlik ettiği hoyrat, kanamalı, çoktan enfekte olmuş hayat tasvirleri. Köpek Gezdiricisi – Hiç. Onların…
Yazıyı göster
