Bu yazıyı kaleme alırken, Descartes misali, şöminenin başında çıplak oturuyor değilim. Çünkü bir şöminem yok ve zatürreden ölmeye hiç de meraklı sayılmam ─ kaldı ki bedenimden kuşku duyacak kadar da gözümü karartmadım henüz. Aslında bu yazıyı kaleme alırken, hâlihazırda zatürreyim…
Yazıyı göster
Grubun sahneden inmesini beklemeden gitmekte olan insanlar, bana sinemada ışıklar yanmadan ve filmin sonundaki jenerik henüz başlamadan aceleci tavırlarla salonu terk eden insanları anımsatıyordu. Mete’nin bu duruma bozulduğunu, bass gitarın sesinin artık daha az geliyor olmasından anlayabiliyordum. Mete sahnedeyken en…
Yazıyı göster
On bir yıllık özlem 3 Ocak 2020 akşamı sona erdi. Nevra Serezli “Ağaçlar Ayakta Ölür” ile yine tiyatro sahnesindeydi. Meğer ne çok özlemişiz onu. Basamakta belirdiğinde başlayan alkış dakikalarca ve artarak devam etti. Debisi yüksek bir akarsuya dönüşmüştü alkışlar. Zaman…
Yazıyı göster
Birkaç yaprak kalmış ağaçlarda, yırtılmış küçük yelkenler gibi,”Ezginin Günlüğü”, o adına yakışır eşsizlikteki gruba ait “Gemi” şarkısındaki küçüğün yelkenleri sanki. Tek başına, “Küçük Kara Balık” misali, bilinmeyen yollara düşen bir gezgin, Amorphis’in gezgini, “The Wanderer”, düşlerinin peşinde, hiç bitmemecesine, yaşam…
Yazıyı göster
Søren Kierkegaard’nun felsefesi ve yaşamöyküsü arasında, daha önce hiçbir filozofta görülmemiş şekilde güçlü bir bağ ve şaşkınlık verici bir kavramsal geçişkenlik vardır. Öyle ki, onun yaşamöyküsü, daha sonra varoluşçu felsefenin anahtar kavramları hâline gelecek kavramları kendiliğinden doğurmuştur. Bu kavramlar, bir…
Yazıyı göster
Bilim ve teknolojinin lokomotifliğinde küreselleşen dünyada artık ekonomi farklı biçimde yapılıyor, toplum farklı biçimde düzenleniyor; 19. yüzyılın vahşi kapitalizmi, 20. yüzyılın ulusal sınırlara sıkıştırılıp sendikalar, sosyal güvenceler marifetiyle dizginlenmiş kapitalizmi de yok. Dolayısıyla tüm dünyada iş yapma modelleri, organizasyon kültürü,…
Yazıyı göster
