Esprili bir baba ile büyüdüm. Ondan birçok komik hikâye ve fıkra dinledim. Yanımızda olduğu süre boyunca uyandırırken bile eğlenecek ve bizi güne güzel başlatacak bir şey bulmayı başarırdı. Ben onun kadar enerjik olmadım hiç. Bu nedenle sabahın erken saatlerinde bizi…
Yazıyı göster
Yedi yaşıma kadar Mersin’in Taşucu kasabasında yaşadım. Annem ve babam devlet memuru olduğu için bir gün bize bizi heyecanlandıran bir haber verdiler. Tayinlerinin çıktığını ve artık Ankara’da yaşayacağımızı söylediklerinde bir kasabadan bir büyük şehre hatta başkente taşınmak bizim çocuk dünyamız…
Yazıyı göster
Şu yaşamalarınız yok mu! Ne koşuyorsunuz öyle, ne bu ciddiyet, bu alım? Leyla ERBİL, Hallaç Ne yazık ki okullarımızda nispeten daha iyi eğitim görmüş olan bizim kuşağın bile insanlık tarihine ve onun erdemlerine ilişkin bilgileri bir hayli yüzeysel ve eksik….
Yazıyı göster
“Bizi biz yapan kadınlığımız değil, önce insanlığımız sonra özgürlüğümüz.” Disko Topu ile girdi hayatıma Ayça. Ben röportaj yapmak için gittim yanına ama Ayça tüm kalbini açarak sohbet etti benimle. Hatta tam da bu nedenle röportaj yapar gibi değil de birbirimizle…
Yazıyı göster
Yeni iletişim araçları ve internet teknolojilerinde yaşanan ilerlemeler, yeni medya dönemini başlattı. Bu yeni dönem, iletişim kurma pratiklerimizden, bilgiye erişim süreçlerimize kadar çok yönlü bir değişime yol açtı. Özellikle teknolojik ilerlemelerde önemli bir sıçrama yaratan internet, bireysel ve toplumsal anlamda…
Yazıyı göster
Son zamanlarda bazı buluşmaların tesadüf olmadığına ciddi ciddi kafa yormaya başladım. Yaklaşık bir ay önce neredeyse günlük gibi kullandığım Instagram hesabımdan Mahir Ünsal Eriş’in Dünya Bu Kadar romanını paylaşmış, linç yemeyeceksem ilk kez Mahir Ünsal Eriş okuyorum diye de not…
Yazıyı göster
